Zoroastrian
Identity
California
Zoroastrian Center (CZC)-Council on Persian Culture (CPC)
Sanctioned by Yale University and in process to be sanctioned by Harvard,
Columbia, Princeton, Chicago University, UCLA & UNESCO.
هویت ملی ریشه در فرهنگ و فرهنگ ریشه در تاریخ دارد. فرهنگ هر ملتی مجموعه ایست از اندیشه, گفتار و کردار آن ملت که از دیرگاه و در درازای هزارههای تاریخ به گونه نوشتاری یا گفتاری به ما رسیده است.
فرهنگ
ایران از دو
بخش بنیادین
ساخته شده است:
1-
فرهنگ
ایران زرتشتی
با پیشینهای
(تاریخی)
نزدیک
به(4000)سال
در
بر دارنده شش
سلسله ایرانی
پیشدادیان,
کیانیان,
هخامنشیان,
اشکانیان و
ساسانیان.
2-
فرهنگ
ایران
اسلامی
با پیشینهای
نزدیک به(1400
) سال در بردارندهی
89 سلسله که
بیشتر آنها
ایرانی
نیستند.
فرهنگ
ایران زرتشتی از
دو بخش
بنیادین و
متفاوت دینی و
تاریخی
ساخته شده است:
1- بخش
دینی
– آیین اشو
زرتشت
2- بخش
تاریخی
– آداب و رسوم
زرتشتیان
1
- آیین
زرتشت که
بخش دینی
فرهنگ ایران
زرتشتی
را ساخته
مجموعهای از
سرودهای
اخلاقی اَشو1زرتشت
است که بر پایه
خرد و اندیشه
اشو زرتشت و
تنها در کتابی
به نام گاتها
به یادگار
مانده, راه و
روش به زیستی
انسان و به
سازی جهان را
بر پایه سه
بنیاد خلل
ناپذیر و
جاودانهی
اندیشه نیک,
گفتار نیک و
کردار نیک
پیشنهاد میکند.
2
– آداب
و رسوم
زرتشتیان
که بخش تاریخی
فرهنگ ایرانی
زرتشتی را
تشکیل میدهد,
مجموعهای
است که بیشتر
بیرون از
چارچوب آیین
اشو زرتشت و
متاثر از
شرایط سیاسی,
اجتماعی و
اقتصادی دورههای
گوناگون
تاریخ چهار
هزار ساله پس
از اشو زرتشت,
توسط افراد
متفاوت نوشته
شده و در کتابهای
گوناگون
همچون
ارداویراف
نامه, دینکرد و
وندیداد حفظ
شده است. بعضی
از نوشتههای
این کتابها
در راستا و
بعضی از آنها
بر خلاف آموزشهای
اشوزرتشت در
گاتهاست.
بنابراین
باید به آنها
از دیدگاه
تاریخی
نگریست نه از
دیدگاه دینی.
بر این پایه
اطلاعات این
بروشور در دو
بخش بنیادین
دینی (آیین اشو
زرتشت) و
تاریخی (آداب و
رسوم
زرتشتیان)
تهیه شده, در
دسترس
دوستداران
فرهیخته و
ارجمند فرهنگ
ایران قرار
داده میشود
تا از آموزشهای
راستین اشو
زرتشت آنگونه
که هست, آگاه
گردند.
ایران
باستان و آیین
زرتشت
آیین
زرتشتی
برخاسته از
ایران باستان
است, بنابراین
فرهنگ نیاکان
ایرانیان
خاستگاه
فرهنگ و آیین
زرتشتی میباشد.
از آنجا که این
فرهنگ خردگرا
با پیشرفت
دانش در جهان
امروزی
هماهنگی دارد
از سدههای
پیشین همواره
مورد توجه
بوده است و چون
با آزاد
اندیشی,
آزادگی و
دموکراسی
سازگار است, به
ویژه از دهه
گذشته بیشتر
مورد توجه
بسیاری از
دانشمندان
روشن بین, دولت
سالاران و
سازمانهای
پیشرفتهی
جهان قرار
گرفته است.
امید میرود
چنین فرهنگی
پاسخگوی
نیازمندیهای
روز افزون
مردمان
خردمند و دل
آگاه در جهان
امروزی باشد.
بنیادهای
آیین زرتشت
آیین
زرتشتی پیش از
آنکه فلسفهی
دینی به معنی
امروزین آن
باشد,
نمایانگر راه
و روشهای به
زیستی است که
بر پایههای
اخلاق و
معنویت بنیاد
گذاشته شده,
بازتابنده
جهانبینی
فرزانهی
فرهیختهای
از سرزمین
ایران به نام
اَشو زرتشت از
دودمان
اِسپنتمان و
از نژاد
آریایی است.
آموزشهای
این پیامآور
مهر و راستی
برای خرسندی و
پیشرفت همهی
مردم جهان
بوده, از آنِ
گروه و ملیت
ویژهای نیست.
گاتها و
اوستا
گاتها
نام سرودهای
خردگرا و
اندیشه
برانگیز اَشو
زرتشت و بنیاد
دین بهی (زرتشتی)
است. دیگر نامههای
دینی
زرتشتیان
رویهمرفته
فرهنگستانی
از دانش و
باورهای دینی
ایرانیان
باستان میسازند
که اوستا
نامیده میشود.
بهدین
واژهی بهدین به معنی کسی که بینش درونی (وجدان) نیک دارد نامی است که در اوستا پیرو اشو زرتشت را با آن خواندهاند. از این رو شایسته است که پیروان این آیین (بهدینان) در به سازی جهان و به زیستی مردمان بکوشند. دین بهی, دین اختیار است نه دین جبر و زور. در این آیین هرکس با خرد و آزاد اندیشی, میتواند راه زندگی و یا دین خود را برگزیند.
«
خرد راهنمای
آدمی در
انتخاب راه
نیک و بد است.
»
(گاتها
– هات 31 بند 12)
آموزشهاي
اشوزرتشت
آموزشهاي اشوزرتشت بر پايههاي اخلاق و انسانيت و بر سه اصل انديشه نيك، گفتار نيك و كردار نيك بنياد نهاده شده است. در گاتها آمده است:
« راه در
جهان يكيست و
آن راستي است.
پيروي از
راستي و درستي
بهترين راه
زندگاني است.» (گاتها-
هات 43 بند 9)
دو نيروي
هميستار (متضاد)
در
گاتها، نيكي
و بدي زاييده
انديشهي
آدمي دانسته
شده، منش پيشبرنده
و نيك (سپنتا
مينو) در برابر
منش كاهنده و
بد (انگرهه
مينو، اهريمن)
است. بنابراين
نه دو خدايي در
آيين زرتشتي
جايي دارد و نه
اهريمن در
برابر
اهورامزدا،
آفريدگار
يگانهي بيهمتا
گذاشته شده
است. (گاتها –
هات 30 بندهاي 3، 4
و 5)
اشا يا
هنجار هستي
اَشا
در بينش اشو
زرتشت هنجار (نظم)
هستي است.
قانوني كه در
سراسر آفرينش
بر همه هستيها
فرمان ميراند.
بايد دانست كه
برهم زدن نظم
جهاني، زيانهايي
به بار خواهد
آورد كه نمونهاي
از آن آلوده
ساختن محيط
زيست است.
خوشبختانه
امروزه
دانشمندان
افزون بر
اينكه به وجود
قانون اشا پي
بردهاند،
راه جلوگيري و
چاره بسياري
از رويدادهاي
ناگوار را كه
زيانهاي
جاني و مالي در
پي دارند، به
مردم نشان
دادهاند. :
بايد دانست كه
دانشمندان
هركدام در
زمينهي كاري
خود ميكوشند
تا بخشي از اين
هنجار را
بشناسند.
بنابراين ميتوان
گفت كه اشا
دانش كاملي
است كه بر جهان
فرمانروايي
ميكند. اگر
مردم اين دانش
را بيابند و با
منش نيك
زندگيشان را
با آن هماهنگ
كنند، به
بهترين زندگي
دست مييابند (سرود
اشم وهو و گاتها
هات 28 بند 1
خرداد(رسايي)
از
ديدگاه اخلاق
و پالايش،
روان آدمي
بايد گامههايي
را بپيمايد تا
به پايگاه
خرداد(رسايي
وكمال معنوي)
برسد. اين
فرايند پويا
بر پايه اصل
تكامل ادامه
دارد.
«پاداش
نيكان رسيدن
به كمال واقعي
(خرداد) و
نيروي معنوي (شهريور)است.» (گاتها
– هات 31 بند 21)
«
تنها با نيك
انديشي (بهمن)
ودلي پاك (اسفند)
ميتوان به
رسايي و كمال
معنوي (خرداد)
رسيد.» (گاتها
– هات 33 بند 5)
آزادي
انديشه، وگزينش
آزادي
ارزشمندترين
دادههاي
اهورايي
به
شمار ميآيد و
هيچكس حق
ندارد آنرا از
ديگري بگيرد.
در گاتها،
هات 30 بند 2،
اشوزرتشت
مردم را در
گزينش راه
آزاد ميخواند
و آرزو ميكند
كه مردم به
ياري
اهورامزدا و
با خرد خود در
گزينش راه نيك
كامياب گردند.
حقوق
بشر
آيين زرتشتي مردم را از هر رنگ، نژاد، مليت و ديني كه باشند برابر دانسته و برتري هر كسي را در نيكتر بودن انديشه، گفتار و كردار ميداند. در نامههاي ديني بارها خرسندي، شادماني و رستگاري مردم در سراسر جهان آرزو شده است. كورش بزرگ با پيروي از آموزشهاي اخلاقي و انساني اشو زرتشت نخستین منشور آزادی حقوق بشر را صادر کرد.
«خداوند
مردم را آزاد
آفرید.»
(گاتها
– هات 31 بند 11)
ارزشمندی
جایگاه انسان
و زندگانی
در آیین زرتشتی ارجمندی جایگاه انسان تا جاییست که زنان و مردان نیک و پارسا در پیشبرد نیکی و پاکی همکار و همیار اهورامزدا دانسته شدهاند. در دین بهی جهان جایی مقدس و زندگانی ارمغانی اهورایی است. بنابراین شایسته است از جهان و زندگانی به خوبی نگهداری و پاسداری کرده, جهان را آبادتر و چراغ زندگانی را فروزانتر از پیش به آیندگان سپرد. آرمان انسان آبادگردانیدن جهان و خرسند کردن جهانیان (هات 28 بند 1) و در اوج آن رسیدن به خدا و پیوستن به اوست (گاتها – هات 45 بند 11)
«اهورا
مزدا دوست
مهربان و یاور
همه است.» (گاتها
– هات 43
بند 14)
برابری زن
و مرد
در
آیین زرتشتی,
زن و مرد برابر
و دارای حقوق
یکسانند. هرجا
که اشوزرتشت
با مردم سخن میگوید
زن و مرد را هر
دو با هم یاد
میکند. در
نامههای
دینی نیز از
زنان و مردان
نیک و پارسا هر
دو نام برده
شده است. (گاتها
– هات 30
بند2)
شادی و
شادکامی
در
آیین زرتشتی
خداوند جهانِ
شادی بخش را
آفرید و در
پرتو منش پاک و
مهرِ (عشق)
جهان آفرینِ
خود در آن
آسایش و آرامش
پدید آورد و
شادی
را برای مردم
آفرید. (گاتها
– هات 44 بند 6)
داریوش
بزرگ با
آموختن چنین
آموزشهایی
در کتیبه خود
مینویسد که
خدای بزرگ است
اهورامزدا که
این جهان را
آفرید که شادی
را برای مردم
آفرید. با چنین
دانشی, او از
اهورامزدا میخواهد
که کشور را از
دروغ و
خشکسالی نجات
دهد.
ایستادگی
در برابر
دروغکاران (بدکاران)
در آیین زرتشتی هنگام برخورد با دروغکاران (بدکاران), سفارش شده که نخست با مهر و دوستی آنها را راهنمایی کرد. چنانچه ایشان از رفتار بد خود دست نکشیدند, بایستی به سختی در برابر آنها ایستادگی و مبارزه کرد تا نتوانند آسیب برسانند.
«
برای پیشبرد
راستی باید در
برابر
دروغکاران
ایستادگی کرد.»
(گاتها
– هات 43 بند 13)
تازه کردن,
پویایی و
نوگرایی
یکی از آموزههای دین بهی (زرتشتی) تازه کردن, پویایی و نوگرایی بوده, به نوسازی و تازه گردانیدن جهان سفارش شده است. در این آیین واپس گرایی و ایستایی زشت بوده, نکوهیده میشود. در گاتها, هات 30 بند 9 آمده است:
«
ای مردم
بیایید از
کسانی شویم که
این زندگانی
را تازه میکنند.
ای
اندیشمندان,
ای خردمندان و
ای آورندگان
خرسندی از راه
راستی و درستی
بیایید همگی
هم رای و همراه
با دانش درونی
دارای یک
آرمان شویم و.
آن نوسازی
جهان است.»
تقدیر و
سرنوشت
در بینش اشوزرتشت هر کسی سرنوشت خود را با اندیشه, گفتار و کردار خویش میسازد. اگر چه رفتار آدمی اختیاری است, اما بازتاب آن جبری است که برابر با هنجار آفرینش (اشا) و قانون کنش و واکنش انجام میشود.
«بهترین
زندگی (خوشبختی)
و زندگی بد (بدبختی)
را هرکسی با
دست خویش برای
خودش فراهم میآورد.»
(گاتها
– هات 31 بند 20)
نگهداشت
(حفاظت) محیط
زیست
در
هات 32 بند 10 از
گاتها برای
نگهداشت (حفاظت)
محیط زیست به
عنوان یکی از
بایستههای
دینی بسیار
سفارش شده است.
در همه نامههای
دینی
زرتشتیان نیز
پدیدههای
سودمند و
زندگی بخش
گرامی داشته
شده, پاک
نگهداشتن
آنها را یکی از
بایستههای
دینی به شمار
آوردهاند. در
پایان به این
نکته اشاره میشود
که: